Fotograf ślubny

Kiedyś przeglądając stare szafy, znalazłem w jednej z nich fotografię ślubną mojej mamy. Oczywiście razem na niej z moim tatą. I pomyślałem jak to dawno temu już było. Tyle czasu już upłynęło od samego ślubu i od tej chwili, gdy jakiś bliżej nieznany fotograf ślubny zrobił to zdjęcie mojej mamie. Pokazałem odnalezione zdjęcie ślubne mamie. I ucieszyła się ogromnie, bo myślała, że ono gdzieś zaginęło. Ach powiedziała, jaka ja była wtedy piękna i młoda! I jaki piękny i młody był wtedy ten fotograf ślubny! Mamo, zapytałem, jaki fotograf ślubny? Przecież ty wyszłaś za mego tatę? No tak odparła mi mam. Ale wtedy, gdy brałam ślub twój ojciec był fotografem ślubnym. I to on robił nam to zdjęcie portretowe w swojej pracowni. Mówię, mojej mamie.: Nic o tym nie wiedziałem… A ona mi tak to stare dzieje. Potem twój ojciec przestał się tym zajmować, bo nie starczyłoby nam na twoje wychowanie. Przestał wiec być fotografem ślubnym. Zajął się czymś innym. A jak w takim razie zrobił to zdjęcie? Zapytałem się mamy? Czy zrobił je ktoś inny niż ojciec? Sam przecież pozował do zdjęcia. Głuptasie powiedziała mama. To zdjęcie robił twój ojciec. Już tedy były aparaty, które można było ustawić na robienie zdjęć z opóźnieniem. Tak tez i tą metodą zostało wykonane to nasze wspólne poślubne zdjęcie. Twój ojciec był bardzo dobrym ślubnym fotografem. Jednym słowem zdolny był z niego fotograf ślubny. Ucieszyłem się bardzo z tego powodu, że odnalazłem to zdjęcie ślubne mojej mamy. Tak może nigdy bym się nie dowiedział, że mój ojciec to był kiedyś fotograf ślubny.